Υπάρχει παράθυρο ευκαιρίας για λύση του Κυπριακού;

Τις τελευταίες μέρες, σε μια συζήτηση για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, διατύπωσα την άποψη ότι δεν φαίνεται να υπάρχει προοπτική για επίτευξη βιώσιμης λύσης για το Κυπριακό. Κάποιος φίλος, με τον οποίο έχουμε πολλές διαφωνίες για τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού, παρατήρησε ότι συνήθως εκφράζω απαισιοδοξία για τη διαδικασία λύσης του Κυπριακού. Με παρότρυνε να δείξω θετικό πνεύμα και να εκφράσω μια αισιοδοξία, τώρα που ο Γ.Γ. θα επισκεφθεί αύριο την Κύπρο σε μια προσπάθεια να ανοίξει ένα παράθυρο ευκαιρίας για λύση και όλοι δείχνουν αισιοδοξία, έστω και συγκρατημένη. Μπορεί, είπε, το παράθυρο να μας οδηγήσει σε μια πύλη, απ’ όπου να εισέλθουμε στο τελευταίο μίλι για τη λύση.

Προσωπικά, τόνισα ότι υπάρχει πράγματι μια πύλη που οδηγεί στη λύση. Στην πύλη αυτή στέκεται η Τουρκία, πρόθυμη για λύση δικών της προδιαγραφών, που στηρίζονται στο οθωμανικό διεθνές δίκαιο και στις πραγματικότητες που δημιούργησε η εισβολή και η κατοχή. Αν πλησιάσουμε αυτές τις προδιαγραφές, αν κάνουμε και άλλες υποχωρήσεις, τότε η λύση δεν θα είναι μακριά και θα ζήσουμε όλοι ειρηνικά υπό την σκέπη της Τουρκίας.

Εκείνοι που διαφωνούν με τις απόψεις μου, τόνισαν ότι, για να εξευρεθεί η λύση, πρέπει να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με κύρια διαδικασία το «πάρε-δώσε». Τόνισα ότι αναγνωρίζω πως η διπλωματία και η πολιτική του εφικτού έχουν ως κύριο όργανο το «πάρε-δώσε». Όμως, στα 52 χρόνια που πέρασαν από την εισβολή της Τουρκίας, η πλευρά μας έδωσε και ξανάδωσε και όλοι αναμένουν να ξαναδώσει, κάνοντας και άλλες παραχωρήσεις. Η Τουρκία όμως ουδέποτε έδωσε κάτι, ουδέποτε έκαμε μια παραχώρηση ή υποχώρηση και το «πάρε-δώσε» το έχει αναγάγει σε «εγώ παίρνω - εσύ δώσε», ώσπου να καταλήξουμε σε συμφωνία.

Οι διαφωνούντες μαζί μου αντέτειναν ότι τώρα έχουν ενεργό ανάμειξη τα Η.Ε. με την κ. Ολγκίν και τον Γ.Γ., που ενδιαφέρονται για τη λύση. Ο Γ.Γ. θα επισκεφθεί μάλιστα την Κύπρο για να προωθήσει μια λύση. Είναι ακόμα και η Ε.Ε. που έχει διορίσει εκπρόσωπό της για να παρακολουθεί τις διαπραγματεύσεις, στις οποίες φαίνεται ότι θα έχει ενεργό ρόλο και το ΝΑΤΟ για συμμετοχή στις εγγυήσεις, που θα καταργήσουν και το επεμβατικό δικαίωμα της Τουρκίας.

Συμφώνησα με την ανάμειξη των πιο πάνω. Αλλά ο στόχος τους δεν είναι μια δίκαιη λύση στο Κυπριακό. Στόχος τους είναι η επίτευξη λύσης ΔΔΟ, «σύμφωνα με τα Ψηφίσματα του ΟΗΕ». Και ο στόχος του είναι το κλείσιμο του Κυπριακού, όχι για την ειρήνη, αλλά για την εξασφάλιση των τουρκικών απαιτήσεων, ώστε με τη λύση να πάψει η Κύπρος να είναι εμπόδιο στην εφαρμογή των σχεδίων και των συμφερόντων τους. Θέλουν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τις Τουρκίας για εξυπηρέτηση και των δικών τους συμφερόντων. Γιατί μόνο με το κλείσιμο του Κυπριακού δεν θα υπάρχουν τα εμπόδια της κατοχής ευρωπαϊκού εδάφους από την Τουρκία και των κυπρογενών υποχρεώσεων της Τουρκίας. Άλλωστε, η Ε.Ε. δήλωσε ότι είναι πρόθυμη να τετραγωνίσει τον κύκλο, ώστε το Ε.Ε. να καταστεί σύμφωνο με τη λύση. Φυσικά εμείς θέλουμε η λύση να είναι εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Η κ. Ολγκίν φαίνεται να σχεδιάζει μια λύση που να μοιάζει με νόμισμα με δύο όψεις. Θα δείχνει την μια όψη στους Τούρκους και να φαίνεται σαν συνομοσπονδία δυο ισότιμων κρατών. Θα δείχνει και την άλλη όψη στον ΠτΔ και θα φαίνεται ότι είναι επανένωση των δύο κρατών σε μια Δ.Δ. Ομοσπονδία, σύμφωνα με τα Ψηφίσματα του ΟΗΕ.

Η δυσκολία είναι ότι πρέπει η πλευρά μας να αποδεχθεί κατάργηση της Κ.Δ. υποβιβάζοντάς την στο ένα κρατίδιο της Δ.Δ.Ο., που θα επανενωθεί με το παράνομο κατοχικό κατασκεύασμα, το οποίο θα αναβαθμιστεί σε νόμιμο και ισότιμο κρατίδιο. Πιστεύουμε ότι ο ΠτΔ δεν θα αποδεχθεί αυτήν τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης, ονομάζοντάς την επανένωση.

Η δεύτερη δυσκολία είναι ότι η Τουρκία θα επιμένει σε τέτοιες πρόνοιες, που διασφαλίζουν, όχι τα δικαιώματα και τα υπερπρονόμια των Τουρκοκυπρίων, αλλά τη δική της παρουσία στην Κύπρο, ώστε να διασφαλίσει τα επεκτατικά της σχέδια.

Ελπίζουμε πως όσοι απεργάζονται τα συμφέροντα της Κ.Δ. θα αποτύχουν, όπως απέτυχε και το δίδυμο Ανάν – Ντε Σότο. Η Κ.Δ. είναι η τελευταία μας έπαλξη, την οποία δεν πρέπει να παραδώσουμε χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα, που να διασφαλίζουν το μέλλον του Ελληνισμού της Κύπρου.