Θέλει κότσια…
Εκεί που έστηναν ως συνήθως επικοινωνιακά παλάτια στην άμμο για τη λύση του Κυπριακού, τους έδωσε μια κλοτσιά ο Χακάν Φιντάν και τα έκανε συντρίμμια κομμάτια. Επανέφερε και τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και τα κόμματα στη σκληρή πραγματικότητα των δύο κρατών ως βάση λύσης. Και έχουν επί τούτου ευθύνη. Εφόσον δεν έχουν σχέδιο Β, προχωρούν σε διχοτομικές αλχημείες με τον ΓΓ του ΟΗΕ, ο οποίος, ως βραβευθείς από την Τουρκία, αισθάνεται ότι θα πρέπει να συγκαλύπτει τα εγκλήματά της…
Δεν είναι μόνο ο Φιντάν που έριξε φως στο παρασκήνιο. Το ίδιο έπραξε και η κ. Ολγκίν, που εξήγησε ότι, τα ΜΟΕ είναι, τελικά, έστω και κάποιας μορφής προϋπόθεση για την Πενταμερή. Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος έμεινε εκτεθειμένος, διότι άφηνε να νοηθεί ότι: 1) Η πρωτοβουλία του κ. Γκουτέρες ήταν προϊόν αλλαγής της τουρκικής πολιτικής και της μετακίνησής της από τα δύο κράτη και τη διχοτόμηση. Δημιουργούσε και συνεχίζει να δημιουργεί στον λαό φρούδες ελπίδες για τη λύση και την απελευθέρωση. 2) Τα ΜΟΕ δεν ήταν προϋπόθεση για την Πενταμερή.
Στην καλύτερη περίπτωση ισχύει το γνωστό: «Μαζί μιλούμε και χώρια καταλαβαίνουμε». Είναι και αυτός ένας από τους βασικούς λόγους που το Κυπριακό μένει άλυτο, αφού το κάθε κόμμα στην Κύπρο ερμηνεύει διαφορετικά την ομοσπονδία και ο Ερχιουρμάν με σαφήνεια: Θέλει συνιδρυτική πράξη. Για να επιτύχει με τον τρόπο αυτό την εγκαθίδρυση δύο κρατών και παρθενογένεση, διαλύοντας το ενιαίο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας στη λογική της παρθενογένεσης. Για να έρθει στη συνέχεια να στήσει μια συνομοσπονδία «δύο συνιστώντων κρατών», που δεν θα έχει πρόβλημα να την θέσει κάτω από τον τίτλο της ΔΔ Ομοσπονδίας.
Οι Τούρκοι είναι τελικά σαφείς. Έχουν εγκλωβίσει την ελληνοκυπριακή πλευρά μεταξύ τριών διχοτομικών λύσεων: Των δύο κρατών, της συνομοσπονδίας και της ομοσπονδίας. Είναι και οι τρεις ενταγμένες στη στρατηγική του Νιχάτ Ερίμ, όπως ο ίδιος την καθόρισε από το 1956. Όταν, δηλαδή, έθεσε ως ενδιάμεση λύση τη διχοτόμηση μέσω της ομοσπονδίας και τελικό στόχο την επιστροφή της Κύπρου στην Τουρκία.
Πώς, λοιπόν, θα ξεμπλέξουμε από τη διχοτόμηση χωρίς σχέδιο Β; Γιατί θέτουμε το ερώτημα αυτό; Διότι, αντί οι ηγεσίες του τόπου να καλύπτουν τις ενοχές τους πίσω από την τουρκική λύση των δύο κρατών, προτιμότερο είναι να εξηγήσουν πώς θα γλυτώσουμε από την τουρκική βουλιμία. Επί τούτου, υπάρχει πρόβλημα. Γιατί; Επειδή θα πρέπει να πουν “mea culpa” και αν δεν έχουν στρατηγική πρόταση αποτροπής και επιβίωσης οφείλουν, όσοι έχουν συνείδηση, να πάνε στα σπίτια τους. Κάτι τέτοιο θέλει εντιμότητα, υπευθυνότητα και κότσια! Ποιος τα έχει; Εάν τα είχαν, δεν θα μετέτρεπαν το Κυπριακό σε εργαλείο για την εξουσία ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών…
