Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Κορωνoϊός, οικονομική πολιτική και οδοφράγματα

Το αποτέλεσμα υπήρξε τραγικό τόσο για τα εισοδήματα των εργαζομένων, πολλοί από τους οποίους έχασαν τη δουλειά τους, όσο και για τα έσοδα του κράτους, γι’ αυτό και το δημόσιο χρέος της Κύπρου (€24.6 δις ή 113% του ΑΕΠ) ήδη ξεπέρασε τα επίπεδα στα οποία είχε φτάσει με την τραπεζική κρίση του 2013

Η Kυβέρνηση δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να ληφθούν αυστηρά μέτρα για την προφύλαξη του πληθυσμού από την πανδημία του κορωνοϊού. Με τον περιορισμό των μετακινήσεων, την αναστολή εργασιών σε όλους τους τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων (οικοδομική βιομηχανία, χονδρικό και λιανικό εμπόριο - εκτός από φαρμακεία και υπεραγορές που έκαναν χρυσές δουλειές), το αποτέλεσμα υπήρξε τραγικό τόσο για τα εισοδήματα των εργαζομένων, πολλοί από τους οποίους έχασαν τη δουλειά τους, όσο και για τα έσοδα του κράτους, γι’ αυτό και το δημόσιο χρέος της Κύπρου (€24.6 δις ή 113% του ΑΕΠ) ήδη ξεπέρασε τα επίπεδα στα οποία είχε φτάσει με την τραπεζική κρίση του 2013.

Έγιναν άραγε οι καλύτερες επιλογές μέτρων στήριξης της οικονομίας για τη μείωση των οικονομικών επιπτώσεων στους πολίτες, στην οικονομία; Η απάντηση είναι “ναι μεν αλλά”, διότι ναι μεν λήφθηκαν μέτρα, αλλά μερικά από αυτά δυστυχώς έκρυβαν πίσω τους πολιτικές, ακόμα και κομματικές (όπως συνήθως) σκοπιμότητες. Το ζητούμενο για τη στήριξη της οικονομίας ήταν η εφαρμογή μέτρων που θα μπορούσαν να φτάσουν, να αγγίξουν και να βοηθήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού, εφόσον η πανδημία δεν ξεχωρίζει κατηγορίες, ιδεολογίες, επαγγέλματα ή ηλικίες πολιτών.

Ένα τέτοιο μέτρο ήταν οι εκπτώσεις της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ), εφόσον οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος φτάνουν σε ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους, σε όλα τα μήκη και πλάτη της καθημερινότητας την κυπριακής επικράτειας. Η μικρή έκπτωση του 10% που πρόσφερε η ΑΗΚ για 2 μήνες μετά τη συνεχιζόμενη πολυετή μονοπωλιακή αφαίμαξη ήταν γελοία και αμελητέα. Η έκπτωση έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 50%. Επίσης, καμιά βοήθεια δεν δόθηκε στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, δηλαδή κυρίως στους ηλικιωμένους συνταξιούχους, οι οποίοι λόγω κορωνοϊού ήταν απομονωμένοι, μόνοι τους, αβοήθητοι, μακριά από τις οικογένειές τους, που δεν μπορούσαν να τους στηρίξουν οικονομικά, ούτε καν να τους συναντήσουν. Εδώ το μέτρο στήριξης θα μπορούσε να ήταν μια αύξηση στις πενιχρές συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων, αυξάνοντας την ελάχιστη σύνταξη στα €900 τον μήνα. Υπερβολή αποτέλεσαν οι προσπάθειες των ενοικιαστών, που με τη στήριξη της ΠΟΒΕΚ και ευεργετούμενοι από το ενοικιοστάσιο που στρεβλώνει τους κανόνες της «ελεύθερης οικονομίας» (πολλοί από αυτούς πήραν επιδόματα για τη μείωση κύκλου εργασιών τους), ήθελαν να αρπάξουν κομμάτι της πίτας! Εδώ βρήκαν την υποστήριξη και της ΟΕΒ, που σαν «μυρίστηκε ψόφιο» έτρεξε να υποστηρίξει τους πλούσιους ενοικιαστές για να αυξήσει τα μέλη της, αλλά δεν σκέφτηκε να μειώσει τις συνδρομές των μελών της ως ένδειξη έμπρακτης βοήθειας για τα μέλη της!

Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων που οδηγούν στην κατεχόμενη γη μας αποφασίστηκε ως μέτρο προστασίας κατά της πανδημίας. Στα κατεχόμενα, με πρότυπο τα στατιστικά αποτελέσματα της Τουρκίας, παραδόξως (αν είναι δυνατόν) ο κορωνοϊός δεν έπληξε σχεδόν κανέναν! Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων, που έγινε για την προστασία από τον κορωνοϊό, ταυτόχρονα μας βοήθησε να αντιληφθούμε ορισμένες αλήθειες, που μέχρι τώρα μας διέφευγαν. Οι Έλληνες Κύπριοι, όπως αναφέρει με τον πιο επίσημο τρόπο η JCC, ξόδεψαν στα κατεχόμενα (με πιστωτικές κάρτες) κατά την περίοδο από το 2009 μέχρι το 2016, περίπου 78 εκατομμύρια ευρώ, κυρίως σε καζίνα (για διασκέδαση), σε ξενοδοχεία και για πτήσεις από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου. Οι συνεχώς αυξανόμενες σπατάλες των Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα (αφού μόνο το καλοκαίρι του 2019 -Μάιο μέχρι Αύγουστο- έφτασαν τα 8 εκατομμύρια ευρώ, στα οποία πρέπει να προστεθούν και τα ποσά που ξόδεψαν οι Έλληνες σε μετρητά), είναι μεγάλες. Ποιοι είναι αυτοί οι εθισμένοι από την τουρκοκρατία Ελληνοκύπριοι ραγιάδες, που θέλουν να πηγαίνουν στα κατεχόμενα; Οι Πρόσφυγες ΔΕΝ πάνε πλέον στα κατεχόμενα. Επισκέφθηκαν κάποτε τα σπίτια τους, απ’ όπου οι κλέφτες έποικοι δεν τους άφησαν να πάρουν ούτε μια παλιά αναμνηστική οικογενειακή φωτογραφία, απ’ όπου οι κλέφτες έποικοι κομπάζοντας σαν νέοι νόμιμοι ιδιοκτήτες, τους έδιωξαν με τον πιο βάναυσο τρόπο. Είναι πλέον γνωστό ποιοι Έλληνες επισκέπτονται τα κατεχόμενα: Αυτοί που θέλουν να διασκεδάσουν στα καζίνα, αυτοί που αναζητούν πόρνες στα νυχτερινά κέντρα των Τούρκων, οι διακινητές ναρκωτικών, αυτοί (κυρίως νυμφευμένοι) που πάνε κρυφά με φιλεναδίτσες (άγνωστοι μεταξύ αγνώστων) για να φάνε φρέσκο ψάρι σε κλεμμένο κέντρο που ανήκει σε Έλληνα πρόσφυγα, αυτοί που θέλουν να αγοράσουν φτηνή βενζίνη, φτηνά τσιγάρα, φτηνά προϊόντα-μαϊμούδες εισαγόμενα από την Τουρκία και όλοι αυτοί οι καθοδηγούμενοι από πολιτικές ομάδες συμφερόντων που διαβρώνουν και διχάζουν το σημερινό θνητό μέρος των Ελλήνων καταρρακώνοντας κι αλλοιώνοντας την ένδοξη ελληνική ιστορία, αυτοί που επιζητούν την «επαναπροσέγγιση» κάτω από τις μπότες του θρασύτατου Αττίλα!

Κατά συνέπεια, το κλείσιμο των οδοφραγμάτων, ως μέτρο προστασίας της υγείας των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, βοήθησε πρακτικά σε κάποιο βαθμό και στην εξυγίανση της οικονομίας με τον περιορισμό της τεράστιας σπατάλης που θρέφει ένα τερατώδες παράνομο καθεστώς που παράγει εγκληματικότητα. Ένα καθεστώς προέκταση της Τουρκίας, που επιζητεί διαπραγματεύσεις με συνεχείς υποχωρήσεις των Ελλήνων με στόχο τη νομιμοποίηση της κατάκτησης και της μεγάλης κλοπής.

Ποιος θέλει να ανοίξουν τα οδοφράγματα;

Υποστηρίξτε τη