«Επικήδειος» στον Χένρι Κίσινγκερ από τα βρετανικά αρχεία...

Από την πρώτη κιόλας τουρκική εισβολή στην Κύπρο ξεκίνησε ένα αφήγημα ότι για όλα φταίει η Αμερική και ο Εβραίος στην καταγωγή, τότε Υπ. Εξωτερικών, Δρ Χένρι Κίσινγκερ. Ενώ όλα τα σχέδια για την τραγωδία της Κύπρου από το 1955 μέχρι σήμερα ήταν και παραμένουν ιστορικά τεκμηριωμένα στα χέρια των Βρετανών. Το έγκλημα του Χένρι Κίσινγκερ, όπως φανέρωσαν τα επίσημα βρετανικά έγγραφα, είναι ότι τελικά ακολούθησε τη βρετανική φιλοτουρκική πολιτική, α) λόγω της υπερβολικής αντικομμουνιστικής δικής του πολιτικής, β) χρειαζόταν τις βρετανικές βάσεις στο νησί, γ) το Κυπριακό δεν ήταν θέμα των ΗΠΑ αλλά του Λονδίνου, οι ΗΠΑ δεν ήσαν εγγυήτρια δύναμη για την Κυπριακή Δημοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ελλάδα και η Τουρκία και οι τρεις πρόδωσαν την Κύπρο και δ) το έβλεπε ως περιφερειακό θέμα με προτεραιότητα να μην εμπλακούν σε πόλεμο Ελλάδα και Τουρκία…

Τέτοιο ήταν το αφήγημα εναντίον του Κίσινγκερ, που δεκαετίες αργότερα χρησιμοποιήθηκαν μέχρι και χαλκευμένα τάχατες έγγραφα του ΝΑΤΟ, από την Επιτροπή Μαρίνου Σιζόπουλου, για να στηθεί ένα αναξιόπιστο «πόρισμα Φακέλου Κύπρου» της Βουλής των Αντιπροσώπων. Με τα χρήματα του Κύπριου φορολογούμενου.

Είναι άξιον απορίας πώς ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, δύο μέρες μετά την πρώτη τουρκική εισβολή (μετά τα θαλασσώματά του με τους σωτήρες του Βρετανούς στις 17.7.74 στο Λονδίνο, βλέπε βιβλίο Κώστα Ν. Χατζηκωστή «7 Προεδρικά Πορτραίτα»), έτρεξε να ζητήσει βοήθεια από τον «εγκληματία» Χένρι Κίσινγκερ!

22 Ιουλίου 1974: Πρώτη συνάντηση Κίσινγκερ - Μακαρίου

Ο Κίσινγκερ συναντήθηκε ιδιωτικά με τον Μακάριο για 1 ώρα και 20 λεπτά. Ο Μακάριος παρέδωσε στον Κίσινγκερ χειρόγραφο σημείωμα με έξι προτάσεις για επίλυση του Κυπριακού, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων και τη δημιουργία μεικτής αστυνομικής δύναμης στο νησί με ίση εκπροσώπηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων… Τις προτάσεις του έδειξε και στον Βρετανό Πρέσβη στην Ουάσιγκτον, Σερ Πίτερ Ράμσποθαμ, που κάλυπταν και πρόθεση να κήρυττε την Εθνική Φρουρά παράνομη…

Φούλμπραϊτ: «Δεν είμαστε εγγυητές, οι Βρετανοί είναι»

Την επομένη μετά τις εξηγήσεις που έδωσε σε βουλευτές ο Δρ Χ. Κίσινγκερ, ο γερουσιαστής Γουίλιαμ Φούλμπραϊτ, που τον συνόδευε, δήλωσε: «Δεν είμαστε εγγυητές εμείς, οι Βρετανοί είναι (εγγυητές) που ηγούνται των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη» («We are not guarantors actually the British are taking the lead on this in the negotiations in Geneva»).

Βίντεο του AP 23.8.74, θα το βρείτε εδώ – https://simerini.sigmalive.com/article/2023/11/30/kisingker-kai-kupros-istorika-binteo-me-arkhiepiskopo-makario/. Διαβάστε - «Τα γεγονότα του μαύρου καλοκαιριού του ’74 μέσα από βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα» Μέρος Β’, 24.7.23, Φ.Α. «Σημερινή» και Ονήσιλος (https://simerini.sigmalive.com/article/2023/7/24/ta-gegonota-tou-maurou-kalokairiou-tou-74-mesa-apo-bretanika-kai-amerikanika-eggraphab9f0b6c0-74db-4e69-9de8-54750a11d556/, https://www.onisilos.gr/?p=36572).

29 Ιουλίου 1974: Δεύτερη συνάντηση Μακαρίου - Κίσινγκερ

Ο Μακάριος ξεκίνησε κατηγορώντας τους Σοβιετικούς ότι προσπαθούσαν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση και το ενδιαφέρον τους δεν ήταν γνήσιο. Παρακαλούσε τον Κίσινγκερ να επέμβει και όταν ο τελευταίος τού είπε ότι ήδη υπήρχαν πολλοί μάγειροι (εννοώντας τους Βρετανούς που ηγούνταν των διαπραγματεύσεων), ο Μακάριος απάντησε: «Εγώ προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα».

Εδώ: «Κίσινγκερ: Υπάρχουν πολλοί μάγειροι - Μακάριος: Εγώ προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα», Μέρος Γ’, «Σημερινή», 4 Αυγούστου 2023, Φ.A., https://simerini.sigmalive.com/article/2023/8/4/kisingker-uparkhoun-polloi-mageiroi-makarios-ego-protimo-amerikano-mageira/ και εδώ: https://www.sigmalive.com/news/opinions_sigmalive/1128931/22-iouliou-1974-i-alitheia-o-makarios-kai-o-kisingker, 20 Ιουλίου 2023, Sigmalive, του καθηγητή Πανεπιστημίου Θ. Χαραλάμπους, για πρώτη συνάντηση Μακαρίου - Κίσινγκερ και πλαστά έγγραφα…

«Δεν υπάρχει αμερικανικός λόγος να μην κατέχει η Τουρκία το 1/3 της Κύπρου»

Μία από τις ισχυρές κατηγορίες εναντίον του Κίσινγκερ, που χρησιμοποιείται συχνά, είναι η πιο πάνω φράση. Ειδικά από άτομα που κάνουν copy paste δίχως να δίνουν εξηγήσεις πότε και πώς και που ίσως να μη γνωρίζουν κιόλας.

Ήταν 13 Αυγούστου 1974, συνάντηση στην Ουάσιγκτον μεταξύ του νέου Αμερικανού Προέδρου Τζέραλντ Φορντ, Χένρι Κίσινγκερ και Major General Brent Scowcroft. Ώρα Ουάσιγκτον 9 πρωινή, ώρα Λονδίνου 2μ.μ. και ώρα Γενεύης 3μ.μ.

Συνοπτικά:

Ο Κίσινγκερ αναφέρεται στα προβλήματα στη Γενεύη ΙΙ με τους Τούρκους να βιάζονται και να αρνούνται των Ελλήνων 36 ώρες διακοπή, γιατί θα τους ήταν δύσκολη μετά η μονομερής δράση. Όταν ο Φορντ ερωτά «τι θα κάνουμε αν κινηθούν οι Τούρκοι», ο Κίσινγκερ απαντά ότι θα ψηφίσουν εναντίον τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας: «Θα έχουμε τα χέρια μας γεμάτα προσπαθώντας να εμποδίσουμε τους Έλληνες να πάνε σε πόλεμο. Οι Τούρκοι τώρα είναι τρομερά εθνικιστές… για χρόνια άρπαζαν και μετά διαπραγματεύονταν στη βάση ιδιοκτησίας, τώρα αν επιτεθούν στην Κύπρο… σίγουρα δεν θέλουμε πόλεμο μεταξύ των δύο. Αν φθάσουμε εκεί, η Τουρκία είναι πιο σημαντική για μας… Οι Βρετανοί τα έκαναν θάλασσα… Συνάδελφοί μου λένε να κόψουμε τη βοήθεια προς την Τουρκία, αυτό θα είναι καταστροφή. Δεν υπάρχει αμερικανικός λόγος να μην κατέχει η Τουρκία το ένα τρίτο της Κύπρου. Θα κάνουμε μια δήλωση σήμερα…».

Τα αμερικανικά έγγραφα εδώ: Foreign Relations of the United States, 1969–1976, Volume XXX, Greece; Cyprus; Turkey, 1973–1976 - Office of the Historian.

Την ίδια όμως ώρα στη Γενεύη ο Κληρίδης…

Ο Βρετανός Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, που προήδρευε στη Γενεύη ΙΙ (όπως και στη Γενεύη Ι), προσπαθούσε πιεστικά να εξασφαλίσει αποδοχή από τους Γεώργιο Μαύρο και Γλ. Κληρίδη για γεωγραφική ομοσπονδία, όπως ήθελαν οι Τούρκοι, με τον εκβιασμό ότι αν δεν την είχαν εδώ και τώρα θα ξεκινούσε η δεύτερη εισβολή. Είχε ήδη προτείνει διάφορα προσχέδια για υπογραφή, αλλά ο Κληρίδης τούς είχε πει ότι

«θα τον εκτελούσαν αν έκανε κάτι τέτοιο». Ζήτησε προθεσμία 36 ωρών να πάνε πίσω σε Λευκωσία και Αθήνα και να επιστρέψουν. Ο Κάλαχαν πίστευε πως ο Κληρίδης επιστρέφοντας θα δεχόταν, αλλά η Τουρκία ήταν αποφασισμένη να προχωρήσει και το γνώριζε ο Κάλαχαν… Αυτά τα μεταβίβασε τηλεφωνικώς ο Κάλαχαν στον Κίσινγκερ και ότι ο Γλ. Κληρίδης ήταν έτοιμος, του είπε, να δηλώσει προκαταβολικώς πριν φύγει ότι δεχόταν την αρχή της μιας γεωγραφικής ζώνης, αλλά να ήταν κάτω του 34% που απαιτούσαν οι Τούρκοι…

Στις 6.40 μ.μ. η τελευταία συνάντηση όλων, η οποία διακόπηκε στις 2.25 πρωινή της 14ης Αυγούστου με το ξεκίνημα της δεύτερης εισβολής…

Το Φόρεϊν Όφις προηγήθηκε για το 1/3 του νησιού και ο Κληρίδης…

Η ειρωνεία στην περίπτωση της δήλωσης αυτής από τον Κίσινγκερ στις 13 Αυγούστου 1974 είναι ότι αφενός ήταν βρετανική θέση, την οποία αποκάλυψε το Φόρεϊν Όφις στον Ύπ. Αρμοστή της Αυστραλίας στο Λονδίνο στις 21.7.74 και ο Γλ. Κληρίδης προηγήθηκε αποδεχόμενος τη γεωγραφική λύση τόσο στις 27/7/74 στον Βρετ. Ύπ. Αρμοστή στη Λευκωσία, όσο και στον Κάλαχαν στη Γενεύη. Εξ ου και το Φόρεϊν Όφις στις 16 Αυγούστου 1974 αυτόν επέλεξε ως το άλογό του για την προώθηση της βρετανο-τουρκικής Δικοινοτικής, Διζωνικής Ομοσπονδίας…

Ιδού η αναφορά από την Υπάτη Αρμοστεία της Αυστραλίας στο Λονδίνο, 21.7.74, προς το αυστραλιανό Υπ. Εξωτερικών: «Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του FCO

(Φόρεϊν Όφις) είπε ότι η Βρετανία μυστικά δεν θα είχε αντίρρηση αν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατελάμβαναν περίπου το 1/3 του νησιού πριν συμφωνήσουν σε κατάπαυση του πυρός (παρακαλώ προστατεύστε). Η θέση αυτή θα έπρεπε να επιτευχθεί μέχρι της 21/07 για να μην τεθούν περαιτέρω εν κινδύνω οι πιθανότητες ειρήνευσης».

«Όταν έλθει η θηλιά στον κόμπο, η Τουρκία είναι μεγαλύτερης σημασίας και για τη Μόσχα για ιστορικούς και στρατηγικούς λόγους από Κύπρο και Ελλάδα μαζί». (19/8/65, δήλωση ρωσικής πρεσβείας στη Λευκωσία στη Βρετ. Υπ. Αρμοστεία).

Η τουρκική εισβολή με την υποστήριξη και της Μόσχας

Το ρωσικό πρακτορείο Tass στις 20 Ιουλίου 1974 έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στη διάσκεψη Τύπου του Ετζεβίτ ότι «οι επιχειρήσεις» του ήταν επιτυχείς και ότι «αυτές δεν ήταν πράξεις εισβολής αλλά πράξεις εναντίον μιας εισβολής, η οποία είχε ήδη λάβει μέρος».

Αποκάλυψη του Arif Hasan Tahsin (Arif Hodja), πρώην διοικητή της ΤΜΤ, δάσκαλου, συγγραφέα και αρθρογράφου στην «Αφρίκα» στα κατεχόμενα, στις 22.3.2011, από το δίγλωσσο πρόγραμμα του ΡΙΚ, Biz:

«Όταν η Τουρκία αποφάσισε να επέμβει, επικοινώνησε με τους Σοβιετικούς και ο πρέσβης της Σ. Ένωσης ρώτησε τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας κατά πόσον μετά την εισβολή η Κύπρος θα παρέμενε μέλος του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Όταν πήρε θετική απάντηση, έδωσε τη συγκατάθεσή του για την επέμβαση…».

(Αυτό είχε πει και ο Δρ Χ. Κίσινγκερ στον Κινέζο συνάδελφό του, «Η Μόσχα είπε στους Τούρκους να εισβάλουν» («Σημερινή», 14.1.1999).

Επιβεβαίωση και από έγγραφο της αμερικανικής CIA, ημερ. 22 Ιουλίου 1974, με τίτλο USSR-CYPRUS: «Οι Σοβιετικοί έχουν εγκρίνει την τουρκική εισβολή της Κύπρου αλλά έφεραν ένσταση σε αλλαγή του πολιτικού στάτους κβο της Κύπρου… Επέκριναν την ελληνική ‘‘επιθετικότητα’’, αλλά δικαιολόγησαν την τουρκική επέμβαση ως αναγκαία για την προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητας…» (Πηγή – USIB United States Intelligence Board – Approved for Release 2007/03/28 – CIA- RDP).

Δείτε εδώ: «Τουρκική εισβολή: με τις ‘‘ευλογίες’’ Λονδίνου - Μόσχας και τη συμπόρευση της Ουάσιγκτον» Φ.Α. https://www.onisilos.gr/?p=36572 από «Σημερινή».

Δείτε εδώ: «Γιατί ΗΠΑ/ ΗΒ δεν σταμάτησαν ούτε την πρώτη, ούτε τη δεύτερη εισβολή…», 1 Σεπτεμβρίου 2019, Φ.Α., https://simerini.sigmalive.com/article/2019/9/1/giati-epa-eb-den-stamatesan-oute-ten-prote-oute-te-deutere-eisbole/.

Γιατί λοιπόν οι κατηγορίες μόνο εναντίον του Κίσινγκερ και όχι εναντίον των ηθικών αυτουργών Βρετανών, που είχαν σχεδιάσει τα πάντα από το 1955 σε συνέχεια το 1964, για ανασύσταση της ΚΔ σε δύο ομόσπονδα κράτη και κατήρτησαν και σχέδιο υλοποίησης βλέποντας 10 χρόνια μπροστά; Και συνεννοήθηκαν με τους Τούρκους για όλα στις 17.7.74, στο Λονδίνο, και μέχρι πού θα έφτανε η γραμμή Αττίλα (Αμμόχωστο); Αλλά και για τη Μόσχα;

Διαβάστε στον πιο κάτω σύνδεσμο: Ο Δρ Χένρι Κίσινγκερ ακολούθησε τη βρετανική πολιτική το 1974, οι Βρετανοί θα έφερναν τους Αμερικανούς κανονικά μέσα στο παιχνίδι, ο Κίσινγκερ δεν συμφωνούσε με την άμεση αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών όπως οι Μακάριος, Λονδίνο, Τουρκία και Μόσχα, γιατί θα προκαλούσε ανισοζύγιο δυνάμεων εις βάρος των Ελλήνων στο νησί, ζήτησε από τους Βρετανούς να βρουν μια λύση ως δικό τους πρόβλημα, και τους προειδοποιούσε ότι δεσμεύονταν πέραν του δέοντος χωρίς να υπολογίζουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες… (https://simerini.sigmalive.com/article/2022/2/7/o-dr-khenru-kisingker-akolouthese-ten-bretanike-politike-to-1974/ «Σημερινή», 12 Φεβρουαρίου 2022 Φ.Α.).

Perry Anderson: Η συνάντηση των Σοσιαλο-δημοκρατών που σφράγισε τη μοίρα της νήσου

Ακόμα μια μαρτυρία για τις ευθύνες της Σοσιαλιστικής Εργατικής βρετανικής κυβέρνησης Harold Wilson/James Callaghan καταγράφτηκε από τον Βρετανό ιστορικό και πολιτικό αναλυτή, Professor Ιστορίας και Σοσιολογίας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, και που τοποθετείται στη Νέα Αριστερά, Francis Rory Peregrine "Perry" Anderson. Σε ιστορική έρευνά του για τη Κύπρο «Η διαίρεση της Κύπρου» (The Division of Cyprus by Perry Anderson), έγραψε για τη σοσιαλο-δημοκρατική αλληλεγγύη:

«… Το πραξικόπημα αναμφίβολα ήταν παραβίαση της Συνθήκης Εγγυήσεως, και εντός 48 ωρών ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Ετζεβίτ, βρέθηκε στην πόρτα της Downing Street, συνοδευόμενος από υπουργούς και στρατηγούς, απαιτώντας η Βρετανία μαζί με τη Τουρκία να δράσουν αμέσως να αντιστρέψουν τα πράγματα.

»Η συνάντηση που ακολούθησε, καθόρισε τη μοίρα της νήσου. Ήταν μια συνομιλία μεταξύ σοσιαλο-δημοκρατών: Wilson, Callaghan και Ετζεβίτ, συνάδελφοι στη Σοσιαλιστική Διεθνή (Socialist International). Παρόλο που η Βρετανία όχι μόνο είχε έναν πυρήνα από καλώς εξοπλισμένο στράτευμα, αλλά και συντριπτική δύναμη αέρος στο νησί -μαχητικά βομβαρδιστικά ικανά να συντρίψουν δυνάμεις πολύ πιο δυνατές από εκείνες του Σαμψών και των οπαδών του- ο Wilson και ο Callaghan αρνήθηκαν να σηκώσουν ένα δάκτυλο. Την επομένη τα τουρκικά πλοία έφθασαν στην Κύπρο. Η Βρετανία είχε πολεμικά πλοία πλησίον των ακτών, και μπορούσε να σταματήσει μια μονομερή τουρκική εισβολή με εξίσου ευκολία. Και πάλι, το Λονδίνο δεν έκανε τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή της Κύπρου μέχρι σήμερα… Μετά από λίγες εβδομάδες εκεχειρίας η Τουρκία το έκανε ξεκάθαρο ότι δεν την ενδιέφερε ποσώς η συνθήκη την οποία σκοπίμως παραβίασε για να εισβάλει, αλλά ήθελε διχοτόμηση και οι στρατηγοί της εξαπέλυσαν μια γενική επίθεση με τεθωρακισμένα, αεροπλάνα, πυροβολικά και πλοία, στην ήδη νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου. Σε λιγότερο από 72 ώρες, η Τουρκία άρπαξε τα δύο πέμπτα της νήσου…».

Τον Ιανουάριο 1976, ο Τζέιμς Κάλαχαν παραδέχθηκε στην Επιτροπή του Βρετανικού Κοινοβουλίου ότι όντως είχαν συμφωνήσει με τους Τούρκους για την εισβολή γιατί το σύνταγμα της ΚΔ είχε καταρρεύσει από το 1964 και έπρεπε να αντικατασταθεί με νέο στάτους κβο!!!

Απορρίπτεται ο γελοίος ισχυρισμός του Κάλαχαν ότι τάχα δεν είχε τη δύναμη η Βρετανία και δεν επενέβη λόγω ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ δεν ήταν εγγυήτρια δύναμη με υποχρεώσεις, ο ίδιος ήταν, αλλά δεν ήθελε…

Διαβάστε εδώ: «Οι πραγματικές προθέσεις του Λονδίνου», 10 Σεπτεμβρίου 2015, «Σημερινή», Φ.Α., https://simerini.sigmalive.com/article/2015/9/10/oi-pragmatikes-protheseis-tou-londinou/.

ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΕ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΕ ΦΩΤΟ ΧΑΡΤΗ

Ο χάρτης 13 Αυγούστου 1974 -υποτίθεται- του Κίσινγκερ

Χρησιμοποιείται επίσης ένας χάρτης, πάλι ημερ. 13/8/74, ως ενδεικτικός της γνώσης του Κίσινγκερ για το τι θα ακολουθούσε. Όμως επιγραμματικά στο πάνω μέρος του γράφει: «Ο χάρτης αυτός ετοιμάστηκε από την Υπηρεσία Πληροφοριών και Έρευνας προβάλλοντας τις τουρκικές κινήσεις στην Κύπρο 13 Αυγούστου 1974» (Map done by the Bureau of Intelligence and Research projecting Turkish moves on Cyprus 13 August 1974). Δεν ήταν «χάρτης του Κίσινγκερ». Και εξηγώ.

Κατά τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη ΙΙ οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωναν λεπτομερώς τόσο τον Τζέιμς Κάλαχαν όσο και τους Αμερικανούς για την οριοθέτηση της γραμμής Αττίλα (demarcation maps), την οποία είχε αναλάβει ο Βρετανός συνταγματάρχης Hunter. Ο οποίος έφθασε στη Γενεύη στις 9 Αυγούστου με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης, καθώς οι χάρτες συνεχώς άλλαζαν λόγω της ασταμάτητης προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων και αμφότερες οι υπηρεσίες προσάρμοζαν τους χάρτες των στο Λονδίνο, Γενεύη και Ουάσιγκτον. Ο χάρτης αυτός υποτίθεται του Κίσινγκερ, ήταν ένας από αυτούς. Ταυτόχρονα την ίδια μέρα με άκρως απόρρητο τηλεγράφημα οι βρετ. Υπηρεσίες ενημέρωσαν τον Κάλαχαν και Αμερικανούς ότι η προέλαση της νέας εισβολής που ανέμεναν θα περνούσε μέσω Λευκωσίας…

«Πιστεύουμε το σχέδιο στρατιωτικά έχει νόημα (the plan makes military sense.) Και θα είναι στο πλαίσιο των δυνατοτήτων των τουρκικών δυνάμεων που βρίσκονται τώρα στην Κύπρο να το εκτελέσουν και οι Τούρκοι μπορούν να εκτελέσουν την 3η φάση δίχως να αντιμετωπίσουν ελληνική επίθεση… Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ό,τι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν από την επέμβαση (εννοείται την πρώτη εισβολή): Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο… για την οποία είχε μιλήσει ο Ετζεβίτ… και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερον της 20ής Αυγούστου…».

Οι Βρετανικές Υπηρεσίες είχαν δώσει με ακρίβεια τη συνέχεια με τοποθεσίες…

Οι Αμερικανοί ακολούθησαν και ακολουθούν μέχρι σήμερα που δεν υπάρχει ο Κίσινγκερ τη βρετανική γραμμή, γιατί το Κυπριακό ήταν και παραμένει θέμα Λονδίνου και όχι Ουάσιγκτον. Ο Κίσινγκερ έμεινε πιστός στην «ειδική σχέση» ΗΠΑ/ΗΒ από το 1948. Σχετική η ομιλία του στο Chatham House ως επίσημου προσκεκλημένου στα 200χρονα του Φόρεϊν Όφις, τον Μάιο του 1982.

Στις 20/6/1995 τιμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ ως Honorary Knight Commander of the Order of Saint Michael and Saint George (KCMG).

Ο μ. Χ. Κίσινγκερ μπορεί να φέρει βαριές ευθύνες για γεγονότα άλλων χωρών. Δεν το αμφιβάλλω αν το τεκμηριώνουν τα αμερικανικά επίσημα έγγραφα ή άλλα. Δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη όμως γι’ αυτά, γιατί δεν ασχολήθηκα, με αφορά μόνο η ημέτερή μου πατρίδα Κύπρος.

Ολοκληρώνω, όπως έγραψα και στο βιβλίο μου, «Διζωνική vs Δημοκρατία», 2019. Ο Χένρι Κίσινγκερ φέρει ευθύνες για το Κυπριακό στο ότι δεν αρνήθηκε να υποστηρίξει τις συνεννοήσεις των Βρετανών και των Τούρκων. Μπορούσε να το κάνει. Αντί αυτού, προτίμησε να συμπορευθεί, παρόλη τη διαφωνία του σε ορισμένες θέσεις για αμοιβαία συμφέροντα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου και προσήλωση στην ειδική σχέση.

Όπως ορθά είπε και ένας φίλος, δεν υποστήριξε το εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, παραβίασε τον διεθνή νόμο μετά το 1945… και στις 27 Αυγούστου 1974, όταν του ζήτησαν οι Βρετανοί αν μπορούσαν να βασιστούν στην υποστήριξή του στη ΛΥΣΗ ΤΟΥΣ, τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, τους απάντησε θετικά, παρόλο που τους είπε ότι οι Έλληνες ουδέποτε θα τη δεχτούν.

Σ’ αυτό δικαιώθηκε…

Πολλοί εγκλημάτησαν πάνω στο κορμί της Κύπρου μας. Δικοί μας και ξένοι και αυτός δεν αποτελεί εξαίρεση, πήγε να τους βρει.