Γιορτή της Μητέρας: Τιμούμε πραγματικά τη μητέρα ή απλώς τη χειροκροτούμε;
Τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου τιμούμε τη Μητέρα.
Τη γυναίκα που αποτελεί τον πυρήνα της οικογένειας και το στήριγμα του σπιτιού. Τη γυναίκα που σήμερα καλείται να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλούς ρόλους: μητέρα, εργαζόμενη, παιδαγωγός, σύζυγος, νοικοκυρά και στήριγμα των παιδιών της.
Σε μια εποχή αυξημένων απαιτήσεων και οικονομικών πιέσεων, η σύγχρονη μητέρα αγωνίζεται καθημερινά να ισορροπήσει ανάμεσα στην εργασία, στην ανατροφή των παιδιών και στις ανάγκες της οικογένειας. Και όμως, παρά τις θυσίες της, η προσφορά της συχνά θεωρείται δεδομένη.
Ακόμη μεγαλύτερο σεβασμό αξίζει η πολύτεκνη μητέρα.
Η μητέρα πολλών παιδιών δεν μεγαλώνει απλώς μια μεγάλη οικογένεια. Στηρίζει το μέλλον της κοινωνίας και σηκώνει ένα τεράστιο συναισθηματικό και οικονομικό βάρος. Είναι η μάνα που προσφέρει περισσότερη αγάπη, περισσότερο χρόνο και περισσότερες θυσίες, πολλές φορές χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.
Ενώ όλοι μιλούν για το δημογραφικό πρόβλημα και την ανάγκη στήριξης της οικογένειας, στην πράξη πολλές πολύτεκνες μητέρες νιώθουν ότι τιμωρούνται επειδή εργάζονται και προσπαθούν να προσφέρουν καλύτερη ζωή στα παιδιά τους.
Από το 2012 και μετά, η πολιτική στήριξης των οικογενειών βασίζεται σε αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια που παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητα μέχρι σήμερα. Για τις πολύτεκνες οικογένειες, τα κριτήρια αυτά λειτουργούν ακόμη πιο αυστηρά. Στην πράξη, μια πολύτεκνη μητέρα πρέπει να παραμένει σε χαμηλότερη εισοδηματική τάξη για να μπορεί να απολαμβάνει κρατική στήριξη για τα παιδιά της.
Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο εργάζεται και εξελίσσεται επαγγελματικά, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να χάσει το επίδομα τέκνου, τη φοιτητική χορηγία και άλλες βασικές παροχές που συνδέονται με αυτά.
Η μητέρα δεν μπορεί να τιμωρείται επειδή είναι και εργαζόμενη.
Την ίδια στιγμή, πολλές παροχές παραμένουν ουσιαστικά παγωμένες εδώ και δεκαετίες. Ενδεικτικά, το ύψος της φοιτητικής χορηγίας παραμένει αμετάβλητο από το 1994, παρά την τεράστια αύξηση του κόστους ζωής.
Παράλληλα, από το 2012 αποκόπηκε σε πολλές περιπτώσεις και το τιμητικό επίδομα πολύτεκνης μάνας που παραχωρείτο στις μεγαλύτερες σε ηλικία πολύτεκνες μητέρες ως αναγνώριση της προσφοράς και των θυσιών τους. Ακόμη και αυτή η συμβολική αναγνώριση συνδέθηκε με εισοδηματικά κριτήρια.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής αποτυπώνεται πλέον ξεκάθαρα στους αριθμούς. Οι πολύτεκνες οικογένειες που λάμβαναν στήριξη μειώθηκαν από 10.065 το 2012 σε μόλις 3.166 το 2024.
Και όμως, παρά τις συνεχείς εξαγγελίες για στήριξη της οικογένειας, ουσιαστική αποκατάσταση αυτών των αδικιών δεν έγινε ποτέ.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε δεσμευθεί προεκλογικά για πλήρη πρόσβαση όλων των πολύτεκνων μητέρων στη στήριξη. Σήμερα, όμως, ενώ έχει ήδη διανυθεί περισσότερο από το μισό της θητείας του, οι πολύτεκνες μητέρες εξακολουθούν να βιώνουν την ίδια πραγματικότητα αποκλεισμών και παγωμένων παροχών.
Η απόσταση ανάμεσα στις δεσμεύσεις και στην πραγματικότητα μεγαλώνει συνεχώς — μαζί και η απογοήτευση χιλιάδων μητέρων.
Μέχρι πότε η πολύτεκνη μητέρα θα ακούει μόνο λόγια αναγνώρισης χωρίς ουσιαστική στήριξη;
Η κοινωνία που πραγματικά τιμά τη μητέρα δεν αρκείται σε λουλούδια και δημόσιες δηλώσεις μία φορά τον χρόνο. Τη στηρίζει καθημερινά και έμπρακτα.
Γιατί μια κοινωνία που αποδυναμώνει τη μητέρα, αποδυναμώνει το ίδιο της το μέλλον.
Χρόνια πολλά με αγάπη και σεβασμό σε όλες τις μητέρες.
