Κυνήγι αναποφάσιστων και σταυρού

Έχουμε εισέλθει στην τελευταία εβδομάδα κατά την οποία επιτρέπεται το κυνήγι. Και δεν εννοώ το κυνήγι της φάσσας και του λαγού. Εννοώ το κυνήγι των… αναποφάσιστων από τα κόμματα, αλλά και το κυνήγι του σταυρού προτίμησης από τους υποψηφίους, ενόψει των εκλογών της ερχόμενης Κυριακής.

Διότι και τα δύο είδη… «θηράματος» θ’ αποβούν καθοριστικά για το τελικό αποτέλεσμα όσον αφορά την κατάταξη των κομμάτων, αλλά και το ποιοι υποψήφιοι θα εκλεγούν. Έτσι οι... σταυροφόροι θα εκστρατεύουν μέχρι και την ημέρα της ψηφοφορίας για τον πολυπόθητο σταυρό, υποσχόμενοι στους πολυβασανισμένους ψηφοφόρους ότι θα άρουν και τον δικό τους «σταυρό του μαρτυρίου».

Για να λέμε τα πράματα με τ’ όνομά τους, τον σταυρό προτίμησης δεν τον διεκδικούν πάντα με καθαρές και ανεπίληπτες μεθόδους. Κι έτσι μετεκλογικά έχουμε συνήθως παράπονα για μονοσταυρίες, κλεψισταυρίες, σταυροθηρίες κ.λπ.

Στη διεκδίκηση του σταυρού, οι παλιοί υποψήφιοι, που διεκδικούν επανεκλογή, υπόσχονται να δώσουν λύσεις στα προβλήματα στα οποία δεν μπόρεσαν να δώσουν λύσεις την προηγούμενη πενταετία. Και οι νέοι υποψήφιοι υπόσχονται πράγματα τα οποία, εάν εκλεγούν, θα διαπιστώσουν ότι δεν μπορούν να εφαρμόσουν.

Εν πάση περιπτώσει, η ερχόμενη Κυριακή δεν θα είναι μόνον η Κυριακή των εκλογών. Θα είναι και η Κυριακή… της σταυροπροσκύνησης!

Όσο για τους αναποφάσιστους, που φαίνεται να είναι αρκετοί, θα κυνηγηθούν άγρια, κυρίως από τα μεγάλα κόμματα, αφού αυτοί θα κρίνουν και τον… πρωταθλητή του Πρωταθλήματος της Ττενέκκας. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι υπάρχει περισσότερος φανατισμός μεταξύ των παικτών στο πολιτικό γήπεδο, παρά μεταξύ των οπαδών πάνω στις κερκίδες. Οι οπαδοί παρακολουθούν ήρεμοι και ατάραχοι και θα έλεγα με μια δόση σαρκασμού τις άγριες κόντρες των παικτών, οι οποίοι προσπαθούν μάταια να ξεσηκώσουν την κερκίδα.

Η εύλογη ανησυχία κάθε λογικού ανθρώπου είναι ποια μορφή θα έχει τελικά η Βουλή, με ορατό το ενδεχόμενο να δούμε να συγκροτούνται εκεί μέσα ετερόκλητες συμμαχίες, που η μόνη τους έγνοια θα είναι να παρεμποδίζουν το κυβερνητικό έργο, εν ονόματι μιας δήθεν φιλολαϊκής ατζέντας, και με το μάτι στις προεδρικές εκλογές του 2028.

Πολύ φοβούμαι ότι θα δούμε να μορφοποιείται στη νέα Βουλή εκείνος ο παλαιότερος σατιρικός ορισμός, σύμφωνα με τον οποίο «Βουλή είναι ένας χώρος, όπου σηκώνεται ένας βουλευτής και μιλάει, και ενώ δεν τον ακούει κανένας, στο τέλος όλοι διαφωνούν»!

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ