Ο Φιντάν έκοψε τα πόδια της Ολγκίν: Δύο κράτη ή τίποτε άλλο (ΒΙΝΤΕΟ - ΑΝΑΛΥΣΗ)
Ο Δρ Γιάννος Χαραλαμπίδης αναλύει την τουρκική γραμμή στο Κυπριακό, μετά τη συνάντηση Φιντάν - Ολγκίν στην Άγκυρα, και εξηγεί γιατί η επιμονή στα δύο κράτη τινάζει στον αέρα τις προσδοκίες για ουσιαστική επανεκκίνηση της διαδικασίας.
Η Άγκυρα έδωσε στην Ολγκίν την απάντηση πριν ακόμη ανοίξει ουσιαστικά ο δρόμος για την επόμενη φάση του Κυπριακού. Ο Χακάν Φιντάν, στη συνάντησή του με την προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, επανέλαβε χωρίς περιστροφές ότι η Τουρκία θεωρεί ως «πιο ρεαλιστική» λύση τη συνύπαρξη δύο κρατών στην Κύπρο.
Ο Δρ Γιάννος Χαραλαμπίδης αναλύει ότι η δήλωση Φιντάν λειτουργεί ως προειδοποίηση προς όλες τις κατευθύνσεις. Προς τα Ηνωμένα Έθνη, διότι περιορίζει τα περιθώρια της αποστολής Ολγκίν. Προς τη Λευκωσία, διότι επιβεβαιώνει ότι η τουρκική στρατηγική δεν μετακινείται από τον στόχο της αναβάθμισης του ψευδοκράτους. Και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι το Κυπριακό παραμένει ζήτημα εισβολής, κατοχής και ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η ουσία της τουρκικής θέσης είναι σαφής: η Άγκυρα δεν συζητά επιστροφή στο πλαίσιο μιας κανονικής ομοσπονδιακής λύσης, αλλά επιδιώκει νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής. Η αναφορά σε δύο κράτη μετατρέπει την κατοχή σε δήθεν πολιτική πραγματικότητα και επιχειρεί να παρουσιάσει το ψευδοκράτος ως ισότιμο συνομιλητή με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η Ολγκίν καλείται πλέον να κινηθεί μέσα σε ασφυκτικό πλαίσιο. Από τη μια υπάρχει η προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών να κρατήσουν ζωντανή τη διαδικασία. Από την άλλη, η Τουρκία εμφανίζεται να στηρίζει τυπικά τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα, αλλά τοποθετεί ως προϋπόθεση μια λύση που ανατρέπει τη διεθνή βάση του Κυπριακού.
Το μήνυμα Φιντάν αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία ενόψει των επόμενων διπλωματικών κινήσεων. Αν η τουρκική πλευρά προσέρχεται με γραμμή δύο κρατών, τότε κάθε συζήτηση για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, κοινές συναντήσεις ή άτυπες διασκέψεις κινδυνεύει να λειτουργήσει ως διαδικασία εξωραϊσμού και όχι ως πραγματική διαπραγμάτευση.
Για τη Λευκωσία, το δίλημμα είναι πρακτικό και στρατηγικό. Θα επιτρέψει να μεταφερθεί η συζήτηση από την κατοχή στην «ισότιμη κυριαρχία»; Θα δεχθεί η διαδικασία να ξεκινά από τα τουρκικά τετελεσμένα; Ή θα θέσει καθαρά ότι λύση του Κυπριακού σημαίνει αποχώρηση στρατευμάτων, κατάργηση εγγυήσεων και πλήρη σεβασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτους μέλους της ΕΕ;
Η ανάλυση του Δρ Χαραλαμπίδη φωτίζει ακριβώς αυτό το σημείο: η Άγκυρα δεν κρύβει τον στόχο της. Τον λέει δημόσια, τον επαναλαμβάνει στην Ολγκίν και τον τοποθετεί στην καρδιά της διαδικασίας. Το ερώτημα είναι αν η Λευκωσία θα απαντήσει με στρατηγική ή με ευχές.
