Σαββίνα Κουλλέ: Η αθλήτρια που απέδειξε ότι τίποτα δεν τελειώνει με μια πτώση

Υπάρχουν αθλητές που ξεχωρίζουν για τις διακρίσεις τους και υπάρχουν άνθρωποι που, μέσα από την πορεία τους, καταφέρνουν να εμπνεύσουν πολύ πέρα από τα όρια του αθλητισμού. Η Σαββίνα Κουλλέ ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με όπλα την επιμονή, την πειθαρχία και την αγάπη της για τη φύση, έχει καταφέρει να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στην ορεινή ποδηλασία, εκπροσωπώντας την Κύπρο σε μιαν από τις δυσκολότερες και πιο απαιτητικές διοργανώσεις του κόσμου.

Η αθλήτρια της ορεινής ποδηλασίας (MTB), content creator και επαγγελματίας του marketing έγινε η πρώτη γυναίκα από την Κύπρο και την Ελλάδα που συμμετείχε στο θρυλικό Mountain of Hell, έναν αγώνα που θεωρείται σημείο αναφοράς για το παγκόσμιο mountain bike. Η πορεία της, ωστόσο, δεν χαρακτηρίζεται μόνο από τις επιτυχίες και τις πρωτιές, αλλά κυρίως από την ικανότητά της να μετατρέπει τις δυσκολίες σε κίνητρο για να συνεχίσει.

Την περασμένη χρονιά βρέθηκε αντιμέτωπη με μία εξαιρετικά σοβαρή πτώση σε ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία της διαδρομής, χωρίς όμως να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Αντίθετα, σηκώθηκε, συνέχισε και ολοκλήρωσε τον αγώνα, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα ψυχικής δύναμης. Φέτος, μια νέα αναποδιά, αυτήν τη φορά μια σοβαρή μηχανική βλάβη στο ποδήλατό της λίγες ώρες πριν από τους προκριματικούς, την ανάγκασε να ξεκινήσει από την τελευταία θέση στον τελικό. Παρ' όλα αυτά, κατάφερε να ανατρέψει τα δεδομένα και να κατακτήσει ξανά την πρώτη θέση στην κατηγορία της, αποδεικνύοντας πως η επιμονή πολλές φορές ξεπερνά κάθε εμπόδιο.

Παράλληλα, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την πρωτοβουλία Eat Her Dust εργάζεται συστηματικά για να φέρει περισσότερους ανθρώπους -και ιδιαίτερα γυναίκες- κοντά στην ορεινή ποδηλασία και τη φύση. Μέσα από μονοήμερα και διήμερα MTB weekends ενθαρρύνει ανθρώπους κάθε ηλικίας να ξεπεράσουν τους φόβους τους, να γνωρίσουν τα κυπριακά μονοπάτια και να υιοθετήσουν έναν πιο δραστήριο τρόπο ζωής.

Στη συνέντευξη που παραχωρεί στη «Σημερινή», η Σαββίνα Κουλλέ μιλά για τις πιο δύσκολες στιγμές της αθλητικής της διαδρομής, τις εμπειρίες που την διαμόρφωσαν, την αποστολή που έχει αναλάβει να εμπνεύσει περισσότερους ανθρώπους να αγαπήσουν τη φύση και τον αθλητισμό, αλλά και τους επόμενους μεγάλους στόχους που θέτει σε διεθνές επίπεδο. Παράλληλα, καταθέτει τις απόψεις της για το μέλλον της ορεινής ποδηλασίας στην Κύπρο και στέλνει το δικό της μήνυμα στους νέους που διστάζουν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους.

Για όσους σε γνωρίζουν για πρώτη φορά, ποια είναι η Σαββίνα Κουλλέ; Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου, τόσο ως αθλήτρια όσο και ως άνθρωπο;

Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπά τις προκλήσεις και δεν εγκαταλείπει εύκολα όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Είμαι αθλήτρια ορεινής ποδηλασίας (MTB), content creator και ασχολούμαι επαγγελματικά με το marketing. Πέρσι και φέτος έγινα η πρώτη αθλήτρια από Κύπρο και Ελλάδα που συμμετείχε σε έναν από τους πιο ακραίους αγώνες MTB στον κόσμο, το Mountain of Hell. Μέσα από τα social media προσπαθώ να μεταφέρω ένα μήνυμα που ξεπερνά τον αθλητισμό: όλοι πέφτουμε στη ζωή. Αυτό που μας καθορίζει δεν είναι η πτώση, αλλά το θάρρος να σηκωνόμαστε και να συνεχίζουμε.

Το Mountain of Hell σε έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό. Πόσο έχει αλλάξει η ζωή σου από εκείνην τη νίκη μέχρι σήμερα;

Η νίκη αυτή μού έδωσε αναγνωρισιμότητα. Αυτό όμως που πραγματικά άλλαξε ήταν η ευθύνη που ένιωσα απέναντι στον κόσμο που με ακολουθεί. Σήμερα προσπαθώ να χρησιμοποιώ αυτήν τη φωνή για να υπενθυμίζω ότι οι δυσκολίες δεν είναι λόγος να σταματήσεις. Είναι λόγος να συνεχίσεις να το παλεύεις.

Έζησες δύο εντελώς διαφορετικά Mountain of Hell: πέρσι με τη μεγάλη πτώση και φέτος με τη μηχανική βλάβη πριν από τον αγώνα. Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που σου άφησαν αυτές οι δύο εμπειρίες;

Οι μεγαλύτερες μάχες δεν δίνονται απέναντι στους άλλους. Δίνονται απέναντι στη φωνή μέσα μας που μας λέει να τα παρατήσουμε. Πέρσι είχα μια πτώση σχεδόν 100 μέτρων στο πιο επικίνδυνο σημείο της διαδρομής. Εκείνην τη στιγμή δεν σκεφτόμουν τη νίκη. Σκεφτόμουν μόνο πώς θα σηκωθώ, πώς θα βρω το ποδήλατό μου και ότι πρέπει να τερματίσω. Γι’ αυτό φέτος αφιέρωσα όλο αυτό το ταξίδι στο Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, που στέκεται δίπλα σε ανθρώπους οι οποίοι δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη. Φέτος είχα να αντιμετωπίσω άλλη μια τεράστια δυσκολία, που δυστυχώς ήταν πέρα από τις δυνάμεις μου. Ο κινητήρας του ποδηλάτου μου είχε χαλάσει το βράδυ πριν τους προκριματικούς αγώνες. Οπότε, αναγκάστηκα να ξεκινήσω εντελώς τελευταία στον τελικό και να το παλέψω μέχρι τέλους! Κατάφερα να κατακτήσω ξανά την 1η θέση στην κατηγορία μου. Αν υπάρχει ένα μήνυμα που θέλω να μείνει απ’ όλο αυτό το ταξίδι, είναι ότι όλοι πέφτουμε. Αυτό που μας καθορίζει είναι ποιοι βρίσκουν τη δύναμη να σηκωθούν ξανά.

Η πτώση που είχες κατά τη διάρκεια του αγώνα θα μπορούσε να σε οδηγήσει στην εγκατάλειψη. Τι ήταν αυτό που σου έδωσε τη δύναμη να σηκωθείς και να συνεχίσεις;

Είχα δώσει μια υπόσχεση στον εαυτό μου. Ότι θα τερματίσω. Δεν θα εγκατέλειπα την προσπάθεια, ό,τι και αν συνέβαινε. Θα συνέχιζα μέχρι τέλους. Το ίδιο συνέβη και φέτος, όταν αναγκάστηκα ν’ αγωνιστώ με χαλασμένο κινητήρα και να ξεκινήσω από την τελευταία θέση. Τα εμπόδια είναι δεδομένα. Αυτό που δεν είναι δεδομένο, είναι αν θα επιλέξεις να συνεχίσεις να το παλεύεις.

Έχεις δηλώσει πως αποστολή σου είναι να εμπνεύσεις τον κόσμο να βγει στη φύση και να υιοθετήσει έναν πιο δραστήριο τρόπο ζωής. Πιστεύεις ότι οι Κύπριοι έχουν απομακρυνθεί από τη φύση και τι θα τους έλεγες για να κάνουν ως πρώτο βήμα;

Η αλήθεια είναι ότι στα μονοπάτια της Κύπρου συναντώ συχνότερα τουρίστες παρά Κυπρίους. Κι αυτό με στενοχωρεί, γιατί έχουμε έναν απίστευτο φυσικό πλούτο, που πολλές φορές θεωρούμε δεδομένο. Η φύση δεν αλλάζει μόνο το σώμα μας. Καθαρίζει το μυαλό μας, μειώνει το άγχος, μας αποσυνδέει από την καθημερινή πίεση και μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να ζούμε τη στιγμή. Σε όσους διστάζουν να κάνουν το πρώτο βήμα, θα έλεγα να μη σκέφτονται ότι πρέπει να είναι αθλητές για να βγουν στη φύση. Δεν χρειάζεται να ανέβεις το πιο δύσκολο βουνό ή να κάνεις δεκάδες χιλιόμετρα με το ποδήλατο. Αρκεί μια μικρή βόλτα σε ένα μονοπάτι, μια πεζοπορία ή μια μικρή διαδρομή με το ποδήλατο. Από κάπου ξεκινούν όλα.

Αυτός είναι και ο λόγος που διοργανώνω τα MTB μονοήμερα και διήμερα μέσα από το Eat Her Dust. Θέλω να δώσω την ευκαιρία σε ανθρώπους, και ιδιαίτερα σε γυναίκες, να δοκιμάσουν κάτι καινούριο, να ξεπεράσουν τους φόβους τους και ν’ ανακαλύψουν πόσο όμορφα νιώθεις όταν βρίσκεσαι στη φύση. Πιστεύω ότι, όταν αγαπήσουμε τη φύση, αρχίζουμε να φροντίζουμε περισσότερο τόσο τον εαυτό μας όσο και τον τόπο μας.

Η ορεινή ποδηλασία εξακολουθεί να θεωρείται ένα ανδροκρατούμενο άθλημα. Πιστεύεις ότι τα πράγματα αλλάζουν ή υπάρχουν ακόμη στερεότυπα που πρέπει να ξεπεραστούν;

Τα πράγματα αλλάζουν και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα. Βλέπω όλο και περισσότερες γυναίκες να δοκιμάζουν την ορεινή ποδηλασία, να ξεπερνούν τους φόβους τους και ν’ ανακαλύπτουν πόσο όμορφο είναι αυτό το άθλημα. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που δημιούργησα το Eat Her Dust. Ήθελα να περάσω το μήνυμα ότι μια γυναίκα μπορεί να κάνει τα πάντα, αρκεί να πιστέψει στον εαυτό της και να τολμήσει να κάνει το πρώτο βήμα. Μέσα από τα MTB weekends που διοργανώνω, δεκάδες γυναίκες ανέβηκαν για πρώτη φορά σε mountain bike. Πολλές από αυτές δεν είχαν καμία προηγούμενη εμπειρία, όμως γνώρισαν το άθλημα, το αγάπησαν και απέκτησαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Αυτό για μένα είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία, γιατί κάθε νέα γυναίκα που εμπνέεται να δοκιμάσει, ανοίγει τον δρόμο και για τις επόμενες.

Πώς βλέπεις σήμερα το επίπεδο της ορεινής ποδηλασίας στην Κύπρο; Υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και η στήριξη που χρειάζονται οι αθλητές;

Η Κύπρος διαθέτει μοναδικά βουνά, εξαιρετικά μονοπάτια και ιδανικές καιρικές συνθήκες σχεδόν όλον τον χρόνο. Είναι ένας τόπος που προσφέρεται πραγματικά για την ορεινή ποδηλασία και πιστεύω ότι έχει όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε έναν κορυφαίο προορισμό για αθλητές και λάτρεις του MTB απ’ όλον τον κόσμο.

Τα τελευταία χρόνια βλέπω ότι το άθλημα αναπτύσσεται και όλο και περισσότεροι άνθρωποι το ανακαλύπτουν. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό. Παρ’ όλα αυτά, έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας.

Χρειαζόμαστε περισσότερες οργανωμένες υποδομές, μεγαλύτερη στήριξη προς τους αθλητές, αλλά και περισσότερες πρωτοβουλίες που θα φέρουν νέα παιδιά και οικογένειες κοντά στο άθλημα. Είναι σημαντικό να επενδύσουμε όχι μόνο στους πρωταθλητές, αλλά και στη δημιουργία μιας ισχυρής ποδηλατικής κουλτούρας.

Πιστεύω ότι όταν αθλητές, φορείς, χορηγοί και Πολιτεία συνεργάζονται με κοινό όραμα, μπορούμε ν’ αναδείξουμε την Κύπρο όχι μόνο ως έναν πανέμορφο προορισμό για MTB, αλλά και ως μια χώρα που μπορεί να καλλιεργήσει αθλητές ικανούς να διακρίνονται σε διεθνές επίπεδο.

Ποιοι είναι οι επόμενοι μεγάλοι στόχοι σου; Υπάρχει κάποια διεθνής διοργάνωση ή μια νέα πρόκληση που ετοιμάζεις;

Θέλω να συνεχίσω να επιλέγω στόχους που με αναγκάζουν να υπερβώ τους φόβους μου. Γιατί έτσι ξέρω ότι θα εξελιχθώ περισσότερο. Υπάρχει ήδη κάτι στο μυαλό μου, μια καινούργια πρόκληση. Είναι ένας άλλος διεθνής αγώνας, από τους 2 πιο απαιτητικούς αγώνες MTB στον κόσμο. Δεν είναι εύκολο εγχείρημα, γιατί απαιτεί τεράστια προετοιμασία και σημαντική οικονομική στήριξη, αλλά πιστεύω πως τα μεγαλύτερα όνειρα αξίζουν το μεγαλύτερο ρίσκο.

Πέρα από τις προσωπικές σου διακρίσεις, υπάρχει κάποιο όραμα ή πρωτοβουλία που θα ήθελες να υλοποιήσεις για την ανάπτυξη της ορεινής ποδηλασίας στην Κύπρο;

Θέλω να δω περισσότερες γυναίκες, περισσότερα παιδιά και περισσότερες οικογένειες να ανακαλύπτουν την ορεινή ποδηλασία και να την ζήσουν ως μια εμπειρία που προσφέρει χαρά, αυτοπεποίθηση και σύνδεση με τη φύση. Αν μέσα από τη δική μου πορεία καταφέρω να εμπνεύσω έστω και έναν άνθρωπο να πιστέψει περισσότερο στις δυνατότητές του, τότε θα θεωρώ ότι έχω πετύχει κάτι πολύ μεγαλύτερο από οποιαδήποτε διάκριση.

Αν μπορούσες να περάσεις ένα μόνο μήνυμα στους νέους που φοβούνται να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, ποιο θα ήταν αυτό;

Θα τους έλεγα να μην αφήσουν ποτέ τον φόβο να αποφασίσει για τη ζωή τους. Η σκληρή δουλειά νικά το ταλέντο. Κανείς δεν ξεκινά έτοιμος και κανείς δεν πετυχαίνει χωρίς δυσκολίες, αποτυχίες και αμφιβολίες. Αυτά είναι μέρος της διαδρομής. Αν έχεις ένα όνειρο, κυνήγησέ το. Αν έχεις έναν στόχο, δούλεψε γι’ αυτόν καθημερινά, ακόμα κι όταν η πρόοδος φαίνεται μικρή. Μη συγκρίνεις τη δική σου πορεία με των άλλων. Σύγκρινε τον σημερινό σου εαυτό με αυτόν που ήσουν χθες και προσπάθησε να γίνεις λίγο καλύτερος. Και, πάνω απ’ όλα, μην περιμένεις να νιώσεις έτοιμος. Ξεκίνα. Γιατί πολλές φορές, το θάρρος δεν έρχεται πριν από το πρώτο βήμα· έρχεται επειδή έκανες το πρώτο βήμα.