Ο μισθός της κ. Ολγκίν…
Πώς να δικαιολογήσει τον μισθό της η εκπρόσωπος του ΓΓ στο Κυπριακό, κ. Μαρία Άνχελα Ολγκίν; Υιοθετεί την πεπατημένη των προκατόχων της περί νέας ευκαιρίας, την οποία θα πρέπει να αρπάξουμε. Αλλιώς, έρχεται το τέλος. Ούτως ή άλλως, με όσα διχοτομικά συζητούνται και έχουμε γνώση, όντως οδηγούμαστε στο τέλος. Αυτό της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της υπερίσχυσης της Τουρκίας.
Για να αρπάξουμε την ιστορική ευκαιρία, θα πρέπει η κατάσταση που θα δημιουργηθεί να είναι καλύτερη από την υφιστάμενη. Επί τη βάσει αυτών των οποίων γνωρίζουμε: Πρώτο, το κατάλοιπο της εξουσίας θα ανήκει στα κρατίδια, οπότε οι εξουσίες που δεν θα βρίσκονται στα χέρια της όποιας Κεντρικής Κυβέρνησης θα κατοχυρωθούν στα δυο κρατίδια. Δηλαδή θα προκύπτει χωριστή πρωτογενής εξουσία και κυριαρχία. Δεύτερο, οι Ελληνοκύπριοι που θα επιστρέψουν στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Διότι το βόρειο κρατίδιο πρέπει να είναι εσαεί τουρκικό. Για να έχουν δικαίωμα ψήφου, θα πρέπει να αποποιηθούν την εσωτερική ελληνοκυπριακή τους ιθαγένεια και να πάρουν την αντίστοιχη τουρκοκυπριακή, εάν τους εγκριθεί το αίτημα από το σημερινό «ψευδοκράτος», που θα αναγνωριστεί μετά τη «λύση» ως ισότιμο συνιστών κράτος με πολιτική ισότητα. Με άλλα λόγια, μέσω της διευθέτησης του Κυπριακού θα εφαρμοστεί σε τοπικό επίπεδο το οθωμανικό δίκαιο εντός της ΕΕ. Θα συμβεί, ό,τι συνέβη και επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όταν, δηλαδή, για να είχε δικαίωμα ψήφου ένας Χριστιανός Έλληνας θα έπρεπε να γίνει μουσουλμάνος και, ως εκ τούτου, Τούρκος. Για ποια επανένωση γίνεται λόγος και ποια απελευθέρωση, όταν ο βορράς δεν θα είναι η πατρίδα μας; Πώς θα είναι η πατρίδα μας χωρίς ψήφο; Η σχέση μας θα είναι όπως αυτήν που έχουμε με το Βέλγιο ή τη Γερμανία εντός της ΕΕ. Άλλη χώρα!
Υπάρχουν και πολλά άλλα, που δεν γνωρίζουμε. Δεν πρέπει να τα μάθουμε; Γιατί να ζει ο κόσμος στο σκότος; Εφόσον όλα είναι μέλι-γάλα, τι φοβούνται η κ. Ολγκίν και οι ημέτεροι; Μήπως ότι δεν θα είναι η λύση δημοκρατική; Ή ότι δεν θα είναι δίκαιη; Το ότι δεν θα είναι δίκαιη μάς το έχει ήδη πει ο Πρόεδρος. Άρα, αφού δεν θα είναι δίκαιη, πώς θα είναι βιώσιμη; Εκτός και αν η βιωσιμότητα περνά μέσω των πάσης φύσεως εγγυήσεων από την Τουρκία. Οπότε θα είναι ή όχι η «λύση» τουρκική; Αυτή είναι η νέα ευκαιρία και δη η ιστορική, την οποία μας καλεί να χάσουμε η κ. Ολγκίν; Ποια; Η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και ένα ακόμη άλμα για την τουρκοποίηση; Αυτά λέει το Διεθνές Δίκαιο του ΟΗΕ που εκπροσωπεί; Όχι, βέβαια. «Άξιος», λοιπόν, ο… μισθός της!
