Συνάντηση με την ψυχή στο στόμα
Με ευήκοα ώτα ο Αναστασιάδης, με το ρεύμα του ισχυρού ο Τατάρ
![](/images/0Bj0lk1zb-dY5iB7_p4w9Bd7iqc=/91971/original/cache_728x3000_Analog_medium_1043310_70661_20102020.jpg)
Μετά το αρχικό σοκ και μούδιασμα που προκάλεσε η εκλογή Τατάρ, με τις ευλογίες της Άγκυρας, στην ηγεσία της τ/κ κοινότητας, το Προεδρικό έπεσε με τα μούτρα στις αναλύσεις για το τι έπεται το επόμενο διάστημα.
Τα αντανακλαστικά του Προέδρου Αναστασιάδη, που παρά την ψυχρολουσία έσπευσε να συγχαρεί τον νέο ηγέτη του αποσχιστικού μορφώματος, τον οποίο προσκάλεσε σε λεγόμενη κοινωνική συνάντηση γνωριμίας, έχουν πολιτικό βάθος. Είναι σαφές και αναντίλεκτο ότι, σε αυτήν τη συνάντηση, που μάλλον θα γίνει τέλη της εβδομάδας, θα ανοίξει η βεντάλια του διαλόγου, πέρα από τα «φίλε Ερσίν» και «φίλε Νίκο», που αμφότεροι έσπευσαν να… λανσάρουν. Θα διαγνώσει δηλαδή η Λευκωσία, σε πρώτο χρόνο τουλάχιστον, το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται ή ενδέχεται να κινηθεί ο νέος συνομιλητής της, ξεσκονίζοντας τη θολούρα και διαγράφοντας το ερωτηματικό που κάποιοι ακόμη διαγιγνώσκουν και αφορά στο αν όσα λέει δημοσίως ο Τατάρ θα τα λέει και επίσημα στο τραπέζι των συζητήσεων.
Συμπληγάδες πέτρες
Αν και το γήπεδο του Κυπριακού είχε τις τελευταίες εβδομάδες στρωθεί από τα Ηνωμένα Έθνη και την Ε.Ε. (της προεδρεύουσας Γερμανίας προεξάρχουσας), ο αγώνας δεν θα ξεκινήσει τόσο εύκολα.
Η ανατροπή (για όσους βεβαίως υποτιμούσαν το επίπεδο επιρροής της Τουρκίας στη βούληση των λεγόμενων ψηφοφόρων, Τ/κ και εποίκων) λειτουργεί ως φρένο στην ανάπτυξη εκείνων των πολιτικών ταχυτήτων που είχαν υπόψη και στη Λευκωσία και στα άλλα κέντρα.
Δίδεται χώρος και χρόνος στην ε/κ πλευρά να αναλύσει τα δεδομένα και, κυρίως, να αναπροσαρμόσει τακτικές και στρατηγικές, αναλόγως πιθανών σεναρίων. Και αυτά φαίνεται να είναι αρκετά.
Όπως μάλιστα μαθαίνει η «Σημερινή», στα ενδότερα του Προεδρικού λόφου άρχισαν ήδη να σκέφτονται ένα όχι και τόσο απίθανο -βεβαίως όχι και τόσο πιθανό- σενάριο που ο Ερσίν Τατάρ εμφανιστεί έτοιμος, στην όποια διεργασία ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών, να βάλει νερό στο κρασί του για τη μορφή λύσης έναντι ανταλλαγμάτων, που όλες οι αναλύσεις θέλουν να είναι στο ενεργειακό πεδίο. Κάτι τέτοιο δημιουργεί τις τέλειες συμπληγάδες πέτρες για τη Λευκωσία, που γνωρίζει και αναγνωρίζει πως, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, μάλλον με διαχείριση ζημιών ομοιάζει το παιχνίδι, παρά αγώνα εθνικών δικαίων.
Τουρκία στα… χαλιά!
Κερδισμένη σε κάθε επίπεδο και με οποιοδήποτε σενάριο, είναι η Τουρκία. Από το 2017 και εντεύθεν έθετε, χωρίς φειδώ, στο τραπέζι την ανάγκη σκέψης έξω από το κουτί και διερεύνησης άλλων μορφών λύσης, συνομοσπονδίας ή δύο κρατών. Μπορεί οι φωνές της Λευκωσίας να ήταν τσιριχτές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έφτασαν στα ώτα του διευθυντηρίου των κινούντων τα νήματα στη διεθνή κοινότητα. Τώρα, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον εξ απορρήτων Τατάρ, δημιουργείται για την Άγκυρα το τέλειο άλλοθι. «Είναι η βούληση των Τ/κ και ο νέος (λεγόμενος) πρόεδρος δεν έκρυψε προεκλογικά τις θέσεις του στο Κυπριακό», έγραφε ενδεικτικά σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ένας εκ των ψηφοφόρων - θιασωτών του νέου κατοχικού ηγέτη, αποκαλύπτοντας ηθελημένα ή μη τη γραμμή που θα βρει μπροστά της η Λευκωσία, αν τελικά δεν ισχύσει το προαναφερθέν σενάριο της έκπληξης, διά ανταλλαγμάτων. Ως εκ τούτου η Τουρκία θα μπορεί ανενόχλητη να θέσει σε εφαρμογή άνομα σχέδια δεκαετιών για οριστική διχοτόμηση, χωρίς να χρεώνεται κάτι, παρά μόνο να πιστώνεται ότι ακολουθεί τα θέλω των Τ/κ.
Θέλει Κυπριακό… χθες
Η αλήθεια είναι πως το πρόβλημα που προκαλεί τον λιγότερο πονοκέφαλο στον Νίκο Αναστασιάδη αυτήν τη στιγμή, είναι το Κυπριακό. Αντίθετα, μιλώντας με πολλούς και διάφορους, είτε στον Προεδρικό λόφο είτε πέριξ αυτού, καθίσταται σαφές, στον όποιο υποψιασμένο συνομιλητή ότι, αν κάτι θα αποσυμπίεζε την πολύ δύσκολη κατάσταση που περνά η Προεδρία θα ήταν η, δομημένη και καλά προετοιμασμένη βεβαίως, έναρξη διαδικασίας συζητήσεων και τελικά διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, που θα απορροφήσει πολλούς από τους κραδασμούς της παρακμάζουσας, είναι η αλήθεια, κατάστασης στην εσωτερική διακυβέρνηση.
Η λογική, βεβαίως, πίσω από μια τέτοια προσέγγιση προϋποθέτει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εν μέσω κρίσης αξιοπιστίας για την Κυπριακή Δημοκρατία θα παρουσιαστεί έτοιμος για να πάει μέχρι τέλους, αν το επιτρέπουν οι συνθήκες, αλλά και αποφασιστικός να τα βάλει με το σύστημα πιέσεων που θα εκδηλωθεί, αν παρ’ ελπίδα υπάρξει -που θα υπάρξει- λογική κλεισίματος του Κυπριακού για να πάει… πάσα κακό!